Narcisme is een helse drug

Narcistisch zijn is een beetje zoals een ballon opblazen. De ballon staat voor het valse zelf en de helium is de narcistische bevoorrading. Als iemand je aandacht heeft, krijgt hij helium voor zijn ballon. Als iemand je reactie kan sturen, krijgt hij ook helium om zijn ballon opgeblazen te houden. Door iemand je medewerking te geven, kan je ook zijn ballon opblazen. Als je wordt bevestigd voor je talenten of uiterlijk, is dat helium voor je narcistische ballon. Al deze handelingen versterken het narcistische valse zelf van een persoon.

In een wereld waar macht het belangrijkste is, waar macht het middel is om onze wensen en behoeften te vervullen, is narcisme een noodzakelijke dynamiek in ons leven. Dit is gezond narcisme, waarbij we elkaar metaforisch helium aanbieden en dit onderling uitwisselen als een waardevol goed. Wanneer onze ballonnen opgeblazen zijn, voelen we ons krachtig en capabel. De dopamine-kick kan onweerstaanbaar zijn, waardoor we meer willen. Meer macht betekent meer capaciteit, net zoals meer helium een grotere ballon betekent. Het probleem ontstaat wanneer de ervaring van de opgeblazen ballon onze realiteit overneemt.

In het geval van een narcist zorgt deze opgeblazen ballon ervoor dat ze niet in contact komen met hun ware zelf. Als je de opvoeding van een narcist terugvolgt, zie je dat hun vroege ervaringen bezaaid zijn met trauma’s en misbruik. Ze werden aangevallen, gemanipuleerd en met schaamte gedwongen zich te gedragen zoals hun ouders dat wilden. Om aan het trauma te ontsnappen, begonnen ze hun narcistische zelf te versterken door aandacht, reacties, medewerking en bevestiging na te jagen. Ze ontdekten dat hoe meer ze hun ballon opbliezen, hoe meer macht ze voelden en hoe meer troost ze kregen. Ze deden er alles aan om deze toestand te behouden en manipuleerden hun omgeving en de mensen om hen heen op alle mogelijke manieren. Ze konden onder geen beding het risico nemen dat iemand of iets deze ballon zou laten knappen. Niemand mocht hun realiteit in twijfel trekken.

Wat is het dan dat narcisten zo vrezen aan een leeggelopen zelf? De realiteit is dat we allemaal wel eens in deze toestand verkeren. Maandagblues en afwijzing zijn twee voor de hand liggende voorbeelden. De roes van het weekend vult ons, en wanneer de bron van dit plezier verdwijnt, voelen we een schokkende ontwenning. De hoop door iemand geaccepteerd te worden tilt ons op, maar wanneer die hoop de bodem in wordt geslagen, storten we weer neer. In beide gevallen is de ervaring pijnlijk en erg ongemakkelijk. Deze crash is een narcistische terugtrekking, vergelijkbaar met hoe iemand een ontwenning van drugs ervaart.

Wat een narcist onderscheidt van andere mensen is dat hij deze vrije val niet kan accepteren. Als hij zijn ballon laat leeglopen, valt hij in het rijk van de schaamte, waar de realiteit het overneemt van de grootsheid van zijn fantasie. De emoties van de narcist beginnen de overhand te krijgen en onderdrukte trauma’s en woede komen naar boven.

Nogmaals, figuurlijk gesproken houdt deze ballon de narcist boven een plas hete lava, waarbij die hete lava hun onderdrukte trauma is. Neer komen is een pijnlijke, martelende ervaring. Dit is wat ze het meest vrezen. Narcissisme is als een door drugs veroorzaakte toestand, maar in dit geval is macht de drug. Door samen te werken met een narcist, op hem te reageren en hem controle over je te geven, help je hem zijn gewoonte in stand te houden en ontzeg je jezelf het recht om kracht te krijgen.

Om het narcisme in onszelf te overwinnen, moeten we ons bewust zijn van de opgeblazen en leeggelopen staten van ons narcistische zelf. Narcistische opblazing is nuttig en stelt ons in staat om plezier en kansen in ons leven te ervaren. Het belangrijkste is om de leeglopende fase te accepteren en open te staan voor een gevoel van schaamte. Het is pijnlijk om op het hoogtepunt van onze narcistische bevoorrading te zijn en die vervolgens te verliezen, maar als we volwassen genoeg zijn, kunnen we dit accepteren als onderdeel van het mens-zijn.

Als we de drang om ongezonde manieren te vinden om ons op te blazen kunnen weerstaan, dalen we weer naar beneden en bereiken we een evenwicht. Wat staat ons te wachten als al het helium uit ons narcistische zelf is verdwenen? Ons ware zelf, natuurlijk. We bereiken een staat van zowel leegte als volheid, kalmte en energie, trauma en angst, en oprechte liefde en geluk. De volledige rijkdom van de menselijke ervaring ligt voor ons klaar als we de moed hebben om onszelf af en toe te laten leeglopen, om te stoppen met het opblazen van onze ballonnen met acties, trucs, gedachten en drama.

Hoewel de narcist deze moed niet heeft gevonden, gaat het beledigen ervan voorbij aan het feit dat ze geen veilige plek hebben om te ontluchten. Ontwricht trauma, wanneer het het Ware Zelf overneemt en vervolgens gevangen raakt in een vals zelf, kan het einde betekenen van iemands menselijkheid. De weg terug kan bijna onmogelijk zijn.

Dus hoe laten we bewust en met moed de lucht eruit? We doen dat door bewustwording en acceptatie. Elke hoogtepunt heeft een dieptepunt, en elke narcistische schok geeft ons met de ene hand een gevoel van macht, terwijl het ons met de andere hand onze echte menselijke ervaring ontneemt. Door narcistische terugtrekking in ons leven te accepteren, kunnen we ons met vreugde laten opblazen en vervolgens met plezier weer terugzakken in onze menselijkheid; een luxe die de narcist niet heeft.