Deel je je gevoelens of druk je ze op anderen op?

Emoties zijn de draden die onze relaties met elkaar verbinden.

Als iemand verdriet of rouw laat zien, voelen we mee en denken we aan momenten waarop we zelf iets verloren hebben of teleurgesteld waren.

Er is niets leuker dan samen hardop lachen om iets wat iemand heeft gezegd of gedaan. Als je terugdenkt aan zulke momenten van gedeelde vreugde, kun je je dichter bij je geliefde voelen en positiever over hem of haar denken.

Zelfs boosheid kan relaties versterken door ons in staat te stellen de obstakels voor verbinding weg te nemen. Als iemand ons stoort of pijn doet, geeft onze boosheid een duidelijk signaal dat hun gedrag invloed heeft op ons vermogen om hen te vertrouwen en ons dicht bij hen te voelen. Die ontlading na een succesvolle conflictoplossing is de kers op de taart en sluit de positieve feedbackloop af die de relatie versterkt.

Emoties helpen bij het creëren van gedeelde menselijke ervaringen die onze relaties betekenis geven. Het sleutelwoord hier is echter gedeeld. Beide partijen moeten gelijkwaardige en bereidwillige deelnemers zijn aan het delen van emoties. Bovenal moet iedereen die een emotie uit, vooral een negatieve, daar verantwoordelijkheid voor nemen. Anderen kunnen zich inleven en hen steunen bij het creëren van ruimte voor hun negatieve emoties, maar alleen op een manier die de grenzen en beperkingen van de ander respecteert. Als dat niet gebeurt, leidt dat tot emotionele dumping.

Wanneer emoties ondergronds gaan

Negatieve emoties kunnen moeilijk te erkennen en volledig te voelen zijn, vooral als je bent opgegroeid in een disfunctioneel gezin. Het beheersen van onze emoties is een vaardigheid die we gedurende ons hele leven ontwikkelen, met de cruciale fase tijdens de kindertijd.

Gezonde ouders die zich niet bedreigd voelen door woede, laten hun kind driftbuien hebben, maar begeleiden hen ook om rustig te vragen wat ze nodig hebben, waardoor ze in de eerste plaats geen driftbuien hoeven te hebben.
Na verloop van tijd leert het kind dat boosheid mag, en leert het ook de juiste manier om die boosheid te uiten en te gebruiken op een manier die de rechten van anderen respecteert.

Gezonde ouders laten hun kinderen fouten maken en creëren zo een gezonde schaamte bij hen. Kinderen mogen verdrietig, gefrustreerd en zelfs apathisch zijn. Ze kunnen boete doen voor hun fouten en zo een gezond schuldgevoel ontwikkelen.

Ouders die niet goed functioneren, vooral narcistische ouders, verbieden het uiten of erkennen van negatieve emoties. Ze maken hun kinderen schaamte om ze in het gareel te houden, onderdrukken alle uitingen van boosheid en controleren het gedrag van hun kinderen. Ouders die niet goed functioneren negeren de behoeften van hun kinderen, zien ze nooit zoals ze zijn en gebruiken ze voor hun eigen doeleinden. Dit zorgt ervoor dat kinderen zich afsluiten van hun emoties, die vervolgens ondergronds gaan en zelden door hun bewuste geest worden erkend.

Hoe werkt emotioneel dumpen?

Emotionele dumpers zijn afgesneden van hun emoties. Maar die emoties verdwijnen niet. Ze blijven in het lichaam zitten. De druk van deze onderdrukte emoties eist zijn tol, en dus moeten die emoties zonder erkenning naar anderen worden overgeheveld. Dat is de essentie van emotioneel dumpen.

Emotionele dumpers geven hun onderdrukte negatieve emoties vooral door in gesprekken. Hoe meer ze zich verbonden voelen met iemand, hoe groter de kans dat ze die persoon erbij betrekken en hun gevoelens via subtekst opdringen.

Een ouder kan je een ‘grappig’ verhaal vertellen over zijn of haar kind, maar in dat verhaal beschrijven ze in pijnlijke details hoe onwillig en stout dat kind was. In werkelijkheid is de verteller waarschijnlijk geïrriteerd en gefrustreerd door zijn of haar kind, of heeft hij of zij het gevoel geen controle over het kind te hebben. Toch lacht hij of zij terwijl hij of zij de gebeurtenissen beschrijft, en voel jij je gedwongen mee te lachen. Ondertussen neem jij het gevoel van frustratie over, zonder dat je je ervan bewust bent dat de subtekst van het verhaal effect op je heeft.

Als iemand zich verdrietig en beschaamd voelt, kan hij met angst in zijn gezicht en een monotone stem tegen je praten, waardoor jij ook dat gevoel van schaamte en verdriet krijgt. Als je hem echter vraagt hoe het met hem gaat, zal hij je vertellen dat het prima met hem gaat.

Woede wordt vaak verborgen uitgedrukt tijdens een beschaafd gesprek. Het gesprek begint rustig en respectvol, maar de toon van de emotionele dumper verandert, zijn gezichtsuitdrukking verscherpt en de intensiteit en luidheid van zijn stem nemen geleidelijk toe, totdat de persoon met wie hij praat zich belaagd voelt en uiteindelijk ook boos wordt.

Emotionele dumpers handelen niet bewust. Ze zijn vervreemd van zichzelf en daardoor vervreemden ze onbewust de mensen om hen heen. De mensen in het leven van de emotionele dumper hebben geen idee wat er aan de hand is, ze merken gewoon na verloop van tijd dat ze zich slecht voelen als ze tijd doorbrengen met de emotionele dumper.

Hoogsensitieve mensen, of ‘empaths’, hebben extra last van emotionele dumping. Als een emotionele dumper met een empath praat en er een band ontstaat (wat bij empaths makkelijk gaat), voelen ze onbewust dat er een open pad is om hun pijnlijke emoties kwijt te raken, en dat pakken ze zonder aarzeling.

Van dumping naar delen, van vervreemding naar groei

Iemand die emoties dumpt, gaat vaak tekeer of houdt een monoloog en geeft je geen ruimte om zijn of haar standpunt te beïnvloeden. Hij of zij wil zijn of haar emoties ‘uitbraken’, maar wil niet even pauzeren om na te denken of zelfs maar te erkennen welke impact dit op jou heeft. Iemand die emoties dumpt, groeit niet omdat hij of zij niet aanwezig is wanneer hij of zij zijn of haar emoties uit.

Delen brengt verantwoordelijkheid met zich mee; dumpen niet. Iemand die emoties deelt, is duidelijk over wat hij voelt en wat hij nodig heeft. Als iemand zich verdrietig voelt, zal hij zeggen dat hij zich down voelt en zal hij dat verdriet erkennen. Door dat te doen, creëert hij een kans voor zijn geliefde om zich in te leven en de emotie te erkennen zonder deze over te nemen. Op die manier worden de grenzen van de geliefde gerespecteerd en, het beste van alles, krijgt de emotie eindelijk de kans om uitgedrukt, losgelaten en verwerkt te worden.

Vaak voelen we ons al beter door onze emoties te erkennen en uit te drukken terwijl iemand anders ons ziet en spiegelt. Zo creëren we de banden die onze relaties versterken. Door de grenzen van onze geliefden te respecteren en tegelijkertijd onze emoties te delen, creëren we verbondenheid en groei in plaats van wrok en vervreemding.

Mensen zijn niet dom. Ze voelen wanneer ze worden gebruikt. Het meest tragische is dat emotionele dumpers de mensen in hun leven pijn doen zonder de verlichting en genezing te krijgen die ze zo hard nodig hebben.

Om van emotioneel dumping naar delen te gaan, moet je eerst je negatieve emoties erkennen. Je hebt de moed nodig om naar binnen te kijken en te voelen, en de nederigheid om je handen in de lucht te gooien en om hulp te vragen.
Door dit te doen, nodig je de mensen die van je houden uit om een ondersteunende rol te spelen op hun eigen voorwaarden. Bovenal vermijd je manipulatief te zijn.

De emotionele deler communiceert: “Ik heb iets in me dat ik moet loslaten en verwerken, kun je me helpen uitzoeken wat ik ermee moet doen?”

De emotionele dumper communiceert: “Ik heb iets dat ik moet loslaten. Hier, neem het en houd je mond.”

Delen is bewust en volwassen; dumpen is onbewust en onvolwassen. Delen creëert kansen om onze relaties te versterken en onze wederzijdse groei te bevorderen. Wat is er belangrijker en gunstiger voor onze mentale, fysieke en spirituele gezondheid?