Sterfelijke goden

Roem die is gebaseerd op egoïstische principes is schaamte en schuld.

– William Cowper

De ouderlijke emotie

De mensheid groeit en verbetert zich voortdurend. We worden steeds innovatiever en zelfbewuster. Olympische wereldrecords worden keer op keer verbroken. Technologie en gezondheidszorg hebben onze levenskwaliteit enorm verbeterd. Muziek en kunst ontwikkelen zich op spannende en mooie manieren. We ontdekken steeds weer nieuwe dingen over de geest en ons universum. Therapeutische methoden worden voortdurend verder ontwikkeld.

In ons allemaal schuilt een kracht die zich wil ontplooien en verbeteren. Deze kracht geeft ons het grootse idee dat we groter en beter kunnen zijn dan we nu zijn. Dat is geen toeval; het leven heeft een plan. Het wil zich verder ontwikkelen. Daarom zijn we begiftigd met een aangeboren grootsheid. Grootsheid is een innerlijk gevoel van bijzonderheid waaruit we kunnen putten. Ze spoort ons aan om meer te worden dan we zijn. Grootsheid is iets heel persoonlijks en spiritueels. Ze fluistert ons in dat we tot alles in staat zijn. Ze is een kracht die naar boven, naar buiten en naar het oneindige gericht is. Ze is onze aangeboren creativiteit en onze verbinding met het goddelijke rijk.

Hiermee verbonden is de grandiositeit. Grandiositeit is de grootsheid van een persoon in vergelijking met anderen. Ze is gebaseerd op het ego. Ze zorgt ervoor dat we groter en beter willen zijn dan andere mensen. Ze speelt ons tegen elkaar uit. Iedereen die ooit een eerste prijs heeft gewonnen of iets gratis heeft gekregen terwijl alle anderen ervoor moesten betalen, weet hoe bevredigend grandiositeit kan zijn. Het betekent boven de massa uitstijgen en verder gaan dan de gebruikelijke standaard. Het gaat erom meer te bereiken en meer te zijn dan anderen.

Maar het leven vraagt ook...