Brief van een psychopaat

Beste mieren,

Jullie gevoelens zijn niet welkom. Jullie moraal ook niet. Jullie regels, gewoonten en normen gelden niet voor mij.

Ik doe niet mee aan jullie samenleving of rituelen. Groepsdenken en kuddementaliteit hebben geen invloed op mij. Het zijn middelen die ik kan gebruiken.

Ik ben een andere soort dan jullie. Jullie en ik leven op dezelfde planeet, maar ik besta in een andere wereld. Om precies te zijn, ik leef boven jullie, in een ander rijk. Ik voel niet wat jullie voelen. Ik word niet gehinderd door jullie emoties en ben onbelemmerd in mijn vermogen om chaos en leed te veroorzaken. Schaamte, schuldgevoelens, lijden, verdriet – dat is voor jullie. Niet voor mij.

Ik ben niet geïnteresseerd in jullie problemen en zorgen. Zeg me niet dat ik ‘een hart’ moet hebben. Zeg me niet dat ik me in jullie situatie moet verplaatsen. Doe niet alsof ik menselijk ben. Dat is hetzelfde als een leeuw vragen om rekening te houden met het lot van een antilope.

Jullie worstelen elke dag, verdrinkend in de wilde zee van jullie emoties, jullie schulden, jullie empathie, jullie zonden uit het verleden, jullie gebreken en jullie mislukkingen. De constante druk is te zien op jullie verweerde gezichten, in jullie vermoeide ogen. Mijn gezicht blijft onbezwaard, mijn ogen scherp als die van een wolf. De maatschappij is jullie slagveld, jullie jungle, maar het is mijn speeltuin. Mijn schaakbord. En ik speel met absolute sluwheid, focus en doorzettingsvermogen.

Jullie blijven geketend aan jullie verplichtingen jegens de mensheid. Ik ben maar in één ding geïnteresseerd: het vergaren van macht. Als alle problemen en uitdagingen van het leven verdwijnen, is dat het enige wat overblijft: macht.

En ik wil het allemaal.

Jullie hebben hoop en dromen, ik heb doelen. Jullie successen vergen enorme opofferingen en kosten jullie je ziel. Mijn successen worden betaald door anderen zoals jullie.

Vreugde, gemeenschap, natuur, geest; dat betekent niets voor mij. Mijn geest is het alfa en het omega. Dat is wat mij naar de top brengt. Jullie bidden tot God om hulp, ik ga aan het werk en zorg dat dingen gebeuren. God is iets waar jullie tegen opkijken. Voor mij is God een rol die ik speel, zodat anderen tegen mij opkijken.

Ik weet dat dit eng voor jullie is. Jullie zien me niet, omdat jullie nooit omhoog kijken. Jullie kunnen je me niet eens voorstellen. Jullie kunnen niet zien wat ik zie. Het is makkelijker om te doen alsof mensen zoals ik niet bestaan.

Blijf dus maar geloven dat iedereen aan dezelfde regels onderworpen is als jullie. Jullie gebrek aan verbeeldingskracht is wat mij in staat stelt te doen wat ik doe.

Ik kom altijd als winnaar uit de strijd en ik krijg altijd wat ik wil. Op de een of andere manier, koste wat het kost.

‘Warme’ groeten,
De psychopaat